rhiannon lassiter
Rhiannon Lassiter

Van Rhiannon Lassiter is het volgende boek bij uitgeverij Sjaloom verschenen:


Rhiannon Lassiter schreef haar debuutroman 'Hex' toen ze achttien was. Ze is geboren en opgegroeid in Londen, Groot-BrittanniŰ, maar woont nu in Oxford met twee poezen, die op haar manuscript zitten als ze schrijft.

Een deel van een interview met de auteur (2000):

'Ik heb begrepen dat je Hex geschreven hebt toen je negentien was. Volgens mij ben je nu begin twintig, klopt dat? '
'Het idee voor Hex kreeg ik toen ik zeventien was, en ik schreef het grootste gedeelte toen ik achttien was. Vlak na mijn negentiende verjaardag werd het manuscript geaccepteerd door de uitgever. Het hele proces van uitgave heeft heel lang geduurd, omdat ik opgehouden werd door examens en omdat het beslissen over het omslag niet al te snel ging. Het duurde langer dan we verwacht hadden, maar het is fantastisch dat mijn eerste boek er nu ligt, hoe lang het ook heeft geduurd. Ik ben nu 21 en hopelijk verschijnt het tweede deel van Hex volgend jaar.'

'Weten al je vrienden uit Londen en Oxford dat je een kinderboek hebt geschreven? En hoe heeft de publicatie je leven be´nvloed?'
'Ja, al mijn vrienden weten het en zijn wildenthousiast. Een aantal van hen hebben Hex gelezen. Tot nu toe heeft de uitgave van Hex mijn leven nog niet echt veranderd, behalve dan dat ik het feit dat er nu een boek van mij gepubliceerd is wel een heel goede motivatie vind om door te gaan met schrijven. Ik denk dat het pas echt effect op mijn leven krijgt als ik de recensies zie en brieven krijg van lezers.'

'We weten van jou dat je graag leest met een poes op schoot en een kop thee onder handbereik. Dat is niet bepaald het image dat we van de auteur van Hex verwachten! Bovendien is je moeder ook auteur, dus heb je vast veel schrijvers ontmoet. Vind je het vreemd dat mensen boeken verbinden met degene die ze geschreven hebben?'
'Niet echt, maar de wereld van schrijvers en uitgevers is een heel andere dan die van lezers en boeken. De schrijvers die ik ontmoet zijn vaak heel interessante en aardige mensen, maar ze zijn voor mij niet onlosmakelijk verbonden met hun boeken. Naar mijn mening bestaat een verhaal al voor het geschreven is; een schrijver is het instrument om het te vertellen.'

'Je hebt vast wel een paar leraren gehad die jou hebben be´nvloed toen je op school zat. Heb je er ooit aan gedacht zelf voor de klas te gaan staan?'
'Ja, ik heb er inderdaad wel aan gedacht. Het is heel moeilijk rond te komen als fulltime schrijver, dus lesgeven was wel een optie. Ik denk wel dat ik het leuk zou vinden, maar ik vind de verantwoordelijkheid wel erg groot. Het zou mooi zijn als je kinderen net zo zou kunnen inspireren als sommige van mijn leraren mij hebben ge´nspireerd, maar ik zou het vreselijk vinden de leraar te zijn aan wie iedereen een hekel heeft!'

'Had je jouw uitgever al eens ontmoet voordat je hem het manuscript van Hex had gestuurd, en wat vond hij van het verhaal?'
'Ik had hem al een paar keer ontmoet op uitgeverijparty's, en ik mocht hem graag. Ik voelde me heel gevleid toen hij zei dat hij 'Hex' goed vond, en sinds die tijd heb ik hem beter leren kennen. Hij heeft me altijd behandeld als een schrijver, en dat is fijn, want de uitgeefwereld kan best intimiderend zijn voor debuterende auteurs.'