Theo Hoogstraaten
Theo Hoogstraaten

Van Theo Hoogstraaten zijn de volgende boeken bij uitgeverij Sjaloom verschenen:


Theo Hoogstraaten werd op 9 juli 1948 in Mijdrecht geboren. Na de middelbare school ging hij naar de Pedagogische Academie. Hij was een tijdje onderwijzer aan een basisschool en studeerde daarna M.O. Nederlands en geschiedenis. Momenteel is hij decaan havo/vwo aan het Jan van Scorelcollege in Alkmaar.
Omdat hij het schrijven ook als hobby ziet, schrijft Theo Hoogstraaten meestal in zijn vakanties. Eerder publiceerde hij schoolboeken voor geschiedenis en staatsinrichting.
Theo Hoogstraaten vindt het belangrijk dat een verhaal spannende gebeurtenissen bevat, met vaart geschreven is en over onderwerpen gaat waarin jongeren van twaalf tot vijftien jaar zichzelf kunnen herkennen. 'Boodschapverhalen' vindt hij achterhaald. Wel houdt hij jongeren een spiegel voor en snijdt hij onderwerpen aan die hen tot nadenken stemmen.
Voordat het schrijfkarwei begint, bezoekt hij locaties waar het verhaal wordt gesitueerd en verzamelt hij veel informatie. Daaraan en aan het uitwerken van het idee besteedt hij ongeveer een halfjaar. Daarna zet hij het boek in vrij korte tijd (in een zomervakantie) op papier. In het najaar schaaft hij de tekst bij. In de kerstvakantie ontstaat dan het definitieve manuscript.

De boeken van Theo Hoogstraaten kunnen in verschillende groepen worden verdeeld. 'De ramp' en 'In verzet' spelen in de toekomst, maar behandelen thema's die nu actueel zijn: de gevaren van kernenergie, de gevolgen van milieuvervuiling, het verzet tegen politieke onderdrukking en genetische manipulatie en de consequenties van de toepassingen daarvan. Zo probeert in 'Het oog van de duivel' een godsdienstige sekte, die een deskundige op het gebied van kloontechnieken voor zich aan het werk zet, de loop van de wereldgeschiedenis te beÔnvloeden.

'De verdwenen grenadier', 'Het verraad loert', 'De sprong van de jaguar' en 'Tussen twee vuren' zijn historische romans. Het laatste boek speelt in de Tweede Wereldoorlog op Texel en heeft de opstand van de GeorgiŽrs tegen de Duitsers als achtergrond.
In 'Verraderlijke vrienden' staan de spanningen tussen IsraŽliŽrs en Palestijnen centraal. Een Nederlands meisje met Joodse familiebanden, dat met haar vader en haar broer in IsraŽl op vakantie is, raakt bevriend met een Palestijnse jongen. Te laat komt zij erachter dat hij banden met een terreurbeweging heeft. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, zodat de ideeŽn van diverse personen over de situatie in IsraŽl goed tot hun recht komen.

'Het Nerthusmysterie' was de eerste spannende Pandora crimi van Theo Hoogstraaten. Hij bereikte er (net als later met 'Blind date') de Top 5 van de Nederlandse Kinderjury/Jonge Jury mee. 'IJzige poppen', 'De liftster', 'Blind date' en 'Hot spot' volgden. Ze gaan niet alleen over een gestoorde seriemoordenaar, een ontvoeringszaak, een doortrapte liftster, een uit de hand gelopen 'blind date' en de gevolgen daarvan, maar ook over de onderlinge relaties tussen jongeren.
Inmiddels is Theo Hoogstraaten begonnen met het schrijven van de Fiofen-reeks. Fiofen is de naam van een recherchebureau dat is opgezet door tieners en ook door hen wordt geleid; ze moeten heel verschillende 'zaken' en misdaden oplossen. Ze ontdekken keer op keer dat het moeilijk is om net te doen of ze volwassenen zijn en om dat ook vol te houden. Het eerste deel heet 'De toren van de zeven verdiepingen'. Deel twee, 'De vuurmeester', zal in het najaar van 2002 verschijnen.

Naast het hoofdverhaal, waarin het thema wordt uitgewerkt, bevatten de boeken van Theo Hoogstraaten soms een tweede verhaallijn waarin de vriendschap tussen een jongen en een meisje een grote rol speelt. De verhaallijnen beÔnvloeden elkaar en worden gaandeweg met elkaar vervlochten, waardoor er samenhang ontstaat. In vrijwel elk boek wordt een beeld gegeven van het leven van jongeren op school, hun relaties met leeftijdgenoten en met hun ouders.
Hoogstraaten gaat lugubere en enge situaties niet uit de weg. Wel probeert hij door het beschrijven van de reacties van de verhaalpersonen de lezer te laten ervaren hoe wreed of onmenselijk de situaties zijn. De gebeurtenissen worden nooit vanuit ťťn persoon bekeken. De verteller kruipt in de huid van verschillende personen, ook in die van volwassenen, waardoor de lezer een brede kijk op de gebeurtenissen krijgt.

Theo Hoogstraaten vindt dat je in jeugdboeken in beperkte mate aan 'woordkunst' moet doen. Beschrijvingen worden niet te lang gemaakt en karakters niet onnodig uitgediept. Uit de verschillende manieren waarop personen reageren of omgaan met situaties, kan de lezer hun karakter opmaken en wordt duidelijk welke invloed de gebeurtenissen daarop hebben. In de verhalen gebeurt veel. Zijn stijl is kort maar krachtig, zijn manier van vertellen prettig en levendig. Aan de dialogen besteedt hij veel aandacht, om ze zo 'echt' mogelijk te laten lijken.

Voor meer informatie over Theo Hoogstraaten surf je naar zijn website:
www.theohoogstraaten.nl