Wilma Degeling

Van Wilma Degeling zijn de volgende kinderboeken bij uitgeverij Sjaloom (Altamira) verschenen:


Wilma Degeling is in 1957 geboren in Wateringen, een dorp vlakbij Den Haag. Als kind las ze al veel en dat doet ze nog. 'Wilma zit weer met een boekje in een hoekje' zei haar moeder vroeger. Dat hoekje was trouwens soms in een hele grote stoel, zo een waar je helemaal in weg kunt kruipen. In de tijd dat zij de middelbare school bezocht, deed ze aan wedstrijdzwemmen. Dat betekende iedere dag hard trainen en veel gezelligheid in de zwemploeg. Een echte topper werd zij niet en ze stopte met zwemmen in de zomer voor het eindexamenjaar.

Ze slaagde voor het VWO en wilde naar een HBO-opleiding voor creatieve therapie, maar ze werd uitgeloot. Ze ging rechten studeren en bleef dat doen toen ze later nog een keer werd uitgeloot. Op haar 22-ste studeerde ze af en werd ze advocaat in Rotterdam. Ze verdedigde verdachten in strafzaken en behandelde onder andere ook ontslagzaken, echtscheidingen en typisch Rotterdamse havenzaken. Sinds 1992 is ze rechter. Toen waren net haar twee kinderen geboren: Anton in 1990 en Eva in 1991. Als rechter neemt ze de laatste jaren beslissingen over uitkeringskwesties. Zo zie je maar: ook al was ze op haar 17e iets geheel anders van plan, in de jaren daarna beleeft ze veel plezier en voldoening aan juridisch werk.

Intussen blijft haar creatieve kant ook actief. Wilma houdt al heel lang van tekenen en schilderen. Schrijven is altijd een sluimerende wens geweest. Ze gaf er eerst niet aan toe - 'mijn leven is al veel te vol' - maar gelukkig begon ze toch. Nu vindt Wilma schrijven het leukste dat er is. Het schrijven van een verhaal is iets heel anders dan het schrijven van een uitspraak als rechter. Dan is belangrijk goed uit te zoeken wat er echt gebeurd is om vervolgens heel precies te formuleren waarom je de ene partij gelijk geeft en de andere niet. Bij een verhaal mag je lekker allerlei dingen verzinnen en zo kun je de waarheid naar je eigen hand zetten.

Dat doet Wilma ook in De toverjas. De start van het verhaal is het gevoel dat ieder nakomertje wel eens zal hebben als het meestal draait om de groten in het gezin, die nu eenmaal in de meerderheid zijn: het gevoel dat je er een beetje bijbungelt. Wilma is zo'n nakomertje en hoofdpersoon Dora is dat ook. Toch heeft Wilma in het boek Dora een heel ander leven gegeven dan zij zelf had. Zo mocht Wilma wel vaak opblijven als de groten iets gezelligs gingen doen. Soms werd zij zelfs uit bed gehaald als er bezoek kwam. Dora heeft het veel minder leuk dus. Daarom verdient zij een toverjas. En die heeft Wilma weer niet.